در Malachi آيه 3:3 آمده است:
«او در جايگاه پالاينده و خالص کننده نقره خواهد نشست.»
اين آيه، برخي از خانمهای کلاس انجيلخوانی را دچار سردرگمی کرد. آنها نمیدانستند که اين عبارت در مورد ويژگی و ماهيت خداوند چه مفهومي میتواند داشته باشد. از اين رو يکي از خانمها پيشنهاد داد فرايند تصفيه و پالايش نقره را بررسي کند و نتيجه را در جلسه بعدي انجيلخواني به اطلاع سايرين برساند.
همان هفته با يک نقرهکار تماس گرفت و قرار شد او را درمحل کارش ملاقات کند تا نحوه کار او را از نزديک ببيند. او در مورد علت علاقه خود، گذشته از کنجکاوي در زمينه پالايش نقره چيزی نگفت. وقتي طرز کار نقره کار را تماشا میکرد، ديد که او قطعهای نقره را روي آتش گرفت و گذاشت کاملاً داغ شود. سپس توضيح داد که براي پالايش نقره لازم است آن را در وسط شعله، جايی که داغتر از همه جاست نگه داشت تا همه ناخالصیهای آن سوخته و از بين برود.
زن انديشيد ما نيز در چنين نقطه داغی نگه داشته میشويم. بعد دوباره به اين آيه که میگفت: «او در جايگاه پالاينده و خالص کننده نقره خواهد نشست» فکر کرد. از نقرهکار پرسيد: "آيا واقعاً در تمام مدتي که نقره در حال خلوص يافتن است، او بايد آنجا جلوی آتش بنشيند؟" مرد جواب داد: "بله، نه تنها بايد آنجا بنشيند و قطعه نقره را نگه دارد، بلکه بايد چشمانش را نيز تمام مدت به آن بدوزد. اگر در تمام آن مدت، لحظهای نقره را رها کند، خراب خواهد شد."
زن لحظهای سکوت کرد. بعد پرسيد: «از کجا ميفهمی نقره کاملاً خالص شده است؟» مرد خنديد و گفت: «خوب، خيلي راحت است. هر وقت تصوير خودم را در آن ببينم.»
اگر امروز داغي آتش را احساس ميکنی، به ياد داشته باش که خداوند چشم به تو دوخته و همچنان به تو خواهد نگريست تا تصوير خود را در تو ببيند.
